Punishment for smelling the flowers meant for the Lord….

We have seen quite a few sculptural panels from Darasuram depicting the lives of the Shaivite Nayanaar stories. Today we are going to see one more, but in slightly more detail. For, presenting the story as it is, could lead a some misunderstandings, initially when i read it, it gave me a portrayal of brutal, cruel or even barbaric nature of not one but two exalted souls – two Nayanars who were made so in a single act. However, on reading the deeper left me with a better understanding. Inorder to compare and contrast the true meaning / lesson of this story, we are going to see two not dissimilar acts which ended up diametrically extreme outcomes.

Lets take the first case in question. Sculpture first. Another Periapuranam Panel from Darasuram.

At first sight its quite gruesome. It shows a King ( the impressive crown) is shown raising his sword to chop off a lady ( queens) arms from the elbow onwards. To make it worse he almost has a smile on his face, while the queen’s nose seems to be disfigured ( was it on purpose?)

Yes, this is the story of Kazharsinga Nayanar: Kazharsingar belonged to Pallava royalty. He was a sincere devotee of Shiva. Once he went on a pilgrimage and after worshipping at several shrines, he came to Tiruvarur. While he was worshiping the Lord, his queen Sangaa ( daughter of Rastrakutha King Amoga Varsha Nirupathungan and could be of the Jaina faith – source – Pallava History) walked around the temple watching the preparations for worship. Then she found herself in the corner where garlands of fresh flowers were being made ready for decorating the presiding deity.

Attracted by the variety of colours and scents, she drew near and picked up a flower that had fallen on the floor.


The queen who in her mien was very like a peafowl,
Came round the temple, beheld each one of its glories,
Moved on and came near the mantapam where soft flowers
Were woven into wreaths; there she picked up a fresh flower
That had just then fallen, and inhaled its fragrance.
Translation: T.N. Ramachandran

When she began smelling it, Cheruthunai, an intense devotee of Shiva, happened to pass by. He was angry that she had desecrated flowers meant for Shiva’s worship and cut off her nose.( he was made a Nayanar for this as well – we will see his in later posts)


As she was so inhaling, the holy servitor Serutthunai
Thought thus: “Ha, she has inhaled a flower
Taking it from the mantapam (where garlands
Are being woven).” He ran in all haste, secured a weapon
Pulled the nose of the Lakshmi-like one who smelt
The honey-laden flower, and cut it away.
Translation: T.N. Ramachandran

On hearing the queen’s distressed cry, Kazharsingar hastened to her. “Who did this?” he thundered. Cheruthunai came forward and confessed of the horrible mutilation. But the king went one step further. He said, the first error was committed by the hand – for it had helped the act of desecration by picking the flower from the ground. So he drew out his sword cut off the queen’s hands as well.


This Said, he unleashed his sword from its scabbard
With which his waist was girt, and saying:
“It is but proper that the hand which first
Touched the fragrant flower and picked it up
Should be first chopped,” cut off with bangles and all,
The roseate hand of his queen-consort
Of fragrant locks, his own beloved wife.
Translation: T.N. Ramachandran

Watching this scene of zealous Shiva-consciousness, the immortals rained flowers on them.

Before we go into the analysis of this episode, lets cross over to the more famous Kothai / Andaal amd compare Sangaa’s deeds with those of Andaal.
( thanks to Ashok for this splendid photo from Chettipuniyam Deva Narayana Perumal temple )

For the uninitiated ( thanks to wiki) – rest can skip the first para.

Aandaal is believed to have been discovered under a Tulsi(Basil) plant in the temple garden of Srivilliputtur, by a person named Vishnucitta who later became one of the most revered saints in Hinduism, Periyalvar. The child was named Kodhai (meaning, a beautiful garland, in Tamil) and she was raised by Vishnucitta. Kodhai grew up in an atmosphere of love and devotion. Vishnucitta doted on her in every respect, singing songs to her about Lord Krishna; teaching her all the stories and philosophy he knew; and sharing with her his love for Tamil poetry. As Kothai grew into a beautiful maiden, her love and devotion for the Lord grew to the extent that she decided to marry none but the Lord Himself. As days progressed, her resolve strengthened and she started to live in a dream world with her beloved Lord and was constantly fantasizing about marrying Him.

Vishnucitta had the responsibility of delivering flower garlands to the Lord’s temple, everyday. Goda made these garlands and sent it to her beloved Lord through her father. Eventually she started acting unusual by wearing the flower garland which was meant to be offered to the Lord. This is generally considered sacrilege in Hinduism because the scriptures teach the devotees not to offer to the Lord, a thing that has already been used by a human being. However, Kothai felt she should test to see how the garland suited her and only if it did, she should offer it to the Lord. One day, she was caught red-handed by her father in this strange act, and as an orthodox devotee he was extremely upset. He rebuked her and told her not to repeat the sacrilegious act in the future. A new garland was then offered to the Lord that day. Legend says that that very night the Lord appeared to Vishnucitta in his dream and asked him why he had discarded Kothai’s garland instead of offering it to Him. The Lord is believed to have told Vishnucitta that He had whole-heartedly accepted Kothai’s offering all this time. This moved Vishnucitta so much even as he started to realize the Divine Love that existed between the Lord and his daughter. From this day on, Kothai is respected by the devotees and came to be known as “Aandaal”, the girl who “ruled” over the Lord. She is also known by a phrase “Soodi kodutha Sudarkodi” which means “The bright creeper-like woman who gave her garlands after wearing them”.

Now that we have heard both, how was one different from the other. The difference between one being punished and the other being elevated to Godly status lies in the intent. While Sangaa smelt the garland / flower for herself, Kothai thought it fit to try on the garland to see if it suited her Lord, ie was the garland worthy of beautifying her beloved. It was her devotion and love for the Lord that made the difference. While the two Naynaars, one who did not hesitate even when facing the Land’s Queen with the entire might of the King’s retinue looking on, and the other – a mighty King, upholding the law, even if it meant striking down his favorite queen, and a beautiful one at that. Such was their devotion.

10 thoughts on “Punishment for smelling the flowers meant for the Lord….

  1. என்ன விஜய்,
    தேடிப் பிடித்து ஒரு வித்தியாஸமான சிற்பத்தை வெளியிட்டுள்ளீர்கள். திருத்தொண்டர்புராணத்துப் பாடல்களை வைத்து சிற்பிகள் இத்தனை அற்புதமாக சிலை வடிவித்திருப்பார்கள் என்று நினைப்பதற்கே ஆச்சரியமாக இருப்பது ஒன்று.

    ஏற்கனவே அப்பர் பாடல்களை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு நிறைய சிற்பங்கள் வடிக்கப்பட்டுள்ளதை அறிவோம். உதாரணமாக ராவணன் மலையைத் தூக்கி, தலை நசுங்கு்ம் காட்சி சிற்பங்கள் அனைத்தும் அப்பர் பாடல்களை வரிக்கு வரி முன்னே வைத்துக் கொண்டு இந்த சிற்பிகள் செய்திருக்கவேண்டும் என்றுதான் தோன்றும். அதைப் போல சுந்தரரின் காவிரியைப் பிரித்து வழி கேட்கும் பாடலும் அதன் சிற்பமும்..

    இப்போது பெரியபுராணத்துப் பாடலின் சிற்பம்.

    இரண்டு பேருதவிகள் செய்து வருகிறீர்கள். அழகான கலைப் படைப்பை வெளிக்கொணர்வது என்பது ஒன்று. சிற்பங்களை வெளிக்காட்டுவதன் மூலம் தெய்வத் திருப்பாடல்களின் பெருமையை நாம் அறிந்துகொள்ளமுடிகிறது.

    தொடரட்டும் உங்கள் சேவை!!


  2. The first story was a bit gore. The comparison at the end of the blog makes an interesting point. Great details and a great post

  3. Still I am not able to accept it…. Andal was given a chance – she was asked to reform herself. But this queen was not even given a second to explain herself.

  4. Vairam,

    அந்த இரு பெண்மணிகளுக்குள் உள்ள வித்தியாசங்களை முதலில் பார்ப்போம். பக்தியும் அந்த பக்தி கொடுத்த உரிமையையும் சற்று கவனிக்கவேண்டும்.

    ஒருத்தி, அதாவது மூக்கறு்பட்டவள் சமணமதத்தைச் சார்ந்தவரின் பெண் என விஜய் பதிவில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவள் சிறந்த பெண்மணியாக இருந்தாலும், திருமணத்துக்குப் பிறகு கணவன் சார்ந்த நிலை எடுத்து கணவருடன் கோயில் கோயிலாக சென்றாலும், எப்போது இறைவனுக்கான மலரை ஆசைப்பட்டு மணத்திற்காக மட்டும் முகர்ந்தாளோ, இவள் ஆசை எல்லாம் அந்த அழகான மலரின் மீதும், அதன் மணத்தின் மீதும் மட்டுமே தவிர இவளிடம் தெய்வபக்தி தோன்றவில்லை என்பதும் விளங்கும். இந்தத் தொண்டர் புராணத்தின் கதையும் அதுதான்.

    அடுத்தது ஆண்டாள் – பக்திக்கு மறுபெயர், சரணாகதி தத்துவத்தின் ஆணிவேர் அவள். மூவரின் ஒருவரான சுந்தரர் போல ஆண்டவன் மீது உரிமை எடுத்துக் கொண்டவள். அவருக்கு அது பிடிக்குமா இல்லை இது பிடிக்குமா என்று பார்த்து பார்த்துச் செய்பவள்.

    நாச்சியார் திருமொழியைப் படித்தாலே தெரியும். ஆண்டாள் கண்ணன் மீது வைத்திருக்கும் ஆசை, நேசம், பாசம், அதிகாரம், அன்பு, காதல், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவள் அவன் மீது கொண்ட உரிமை – இதுதான்
    அவளுக்கு சூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடி என்ற பெயரையே வரவழைத்தது.

    இதே உரிமைதான் முன்னர் ஒருசமயம் கண்ணப்பர் தன் காலை எடுத்து அடையாளத்திற்காக சிவனின் ஒரு கண்ணை மூடவைத்தது. இது பக்திக்காக ஆண்டவன் நமக்குக் கொடுத்த உரிமை. ஆனால் மூக்கை இழந்த சங்கா (கழற்சிங்கரின் ராணி)அந்த உரிமையைப் பெறமுயலவில்லை என்பதாகவே நாம் இங்கு கொள்ளவேண்டும். ஏனெனில் அவளிடம் உண்மையான பக்தியில்லை என்றும் கொள்ளலாம்.

    மேலும் பக்தியில் ‘சந்தர்ப்பம்’ என்ற பேச்சுக்கெல்லாம் இடமில்லை. பக்தி என்றால் பூரணபக்திதான்.


  5. யோசிக்க வைக்கும் பதிவு.

    உண்மையில் பக்தியை `வலியப்புகுத்த` முடியுமா? ஒருவருக்கு பக்தி இல்லை என்று இன்னொருவர் நிர்ணயம் செய்ய இயலுமா? ஒருவருக்கு பக்தி குறைவு என்பது கொடிய தண்டனை பெறும் அளவு குற்றமா? இம்மாதிரிக் கதைகள் பக்தியை வளர்க்க உதவுமா? இல்லை வன்முறையை வளர்க்க உதவுமா?

    பக்தி என்பது `அவன் தாள் வணங்குதல்`. இந்த அவன் தாள் வணங்குதலும் `அவன்` அருளால்! என்கிறார் மாணிக்கவாசகர். அவரும் ஒரு நாயன்மார். ஆனால் அருவாளை எடுக்கும் இவரும் நாயன்மார் என்றால் இந்த `நாயன்மாராக்கும் திட்டத்தில்` எங்கோ கோளாறு நடந்திருப்பது தெரிகிறது. மூக்கறுத்தால் நாயன்மார், கையை வெட்டினால் நாயன்மார், கண்ணைக் குத்தினால் நாயன்மார், முலையறுத்தால் நாயன்மார் என்றால், `பீதி` வருகிறது. சமணர்களைச் சாடும் சைவம், வெகுவாக சமண வழியிலேயே ஒரு காலத்தில் போயிருப்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது. அங்குதான் இப்படி உடலை இம்சை பண்ணும் வழிமுறைகள் உண்டு. நமது சங்க மரபில் `அனிச்சம் மலரினும் மென்மையானவள் பெண்` எனும் அழகியலே உண்டு!

    இந்தப் பார்வையில் ஆண்டாளும் தண்டனைக்குரியவளே!

    பக்தியின் பாவம் இங்கு தெளிவாக்கப்படவில்லை. ஆண்டாளுக்கு இறைவனிடம் உரிமை இருக்கிறது. தான் யார், தன் நாயகன் யார் எனும் தெளிவு இருக்கிறது. ஆனால் இந்த ராணி ’பெரும்பாலான நம்மைப் போல்’ தன்னைச் சாதாரணப் பெண்ணாகவே பார்க்கும் மனோபாவம் தெரிகிறது. அவள் செய்தது சிவன் கோயிலில் கிடந்த மலரை முகர்ந்தது. சிவன் ஆராதனைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த மலரை நுகரவில்லை. கோயிலில் கிடந்த மலரை நுகர்ந்தாள். அது தெரியாமல் செய்த சிறுபிழை. அதற்கு இவ்வளவு கொடூரமான தண்டனையா?

    சரி, இன்னும் கொஞ்சம் விசாரிப்போம். யார் நுகர்தது? ஆத்மா நுகர்கிறது. ஆத்ம சக்தி இல்லாமல் உடலால் நுகரமுடியாது. செத்த உடல் நுகர்வதில்லை. அவள் ஆத்மாவின் அந்தர்யாமி யார்? இறைவன் அல்லவோ! ஆக நுகர்தது அவளா? இல்லையே! உண்மையில் இங்கு அஞ்ஞானிகள் யார்? அவளா? வெட்டிய வீரர்களா? அவர்களை எப்படி நாயன்மார்கள் ஆக்குவது? ஆத்ம சொரூபமான அவளைத்திருத்தி ஆட்கொள்ளும் திறமும், பொறுப்பும் இறைவனுக்கு இருக்கும் போது இவர்கள் இடையே புகுந்து மூக்கறுக்கிறேன், கையை வெட்டுகிறேன் என்று கிளம்பினால் எப்படி? இந்த பரிபக்குவம் கூட இல்லாத இவர்களை நாம் எப்படி வணங்க முடியும்?

    கதைகள்! கதைகள்!!!

  6. மனம் ஏற்கவில்லை, முதல் சிற்பத்தின் கதையை, அதனாலேயே தாமதித்தேன், பின்னூட்டத்திற்கு, இதற்கான மூலம் என்னனு கண்டு பிடிக்கணும். முடியுமா??? தெரியலை, பார்க்கலாம், வாழ்த்துகள், தேடிப் பிடிச்சுப் போடுவதற்கும் உழைப்புக்கும்.

  7. சைவமும் வைணவமும், சிற்பங்களும் அற்புத சங்கமம், சேவை செய்யும் அனைவருக்கும் நன்றி

  8. Hello, Just now i read the post about “punishment for smelling the flower.” It was happened in Tiruvarur temple at Asaleswar sannathi. where the Nayanmar (thandiadigal) cut rani and the king cut her hand to pickthe flower to smell (Now i don’t rememmber their names) In that sannathi you can see their statue

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *