The lost art of Sittanavasal – part 1

Its been a long pending wish of mine to do this post on a truly remarkable site – Sittanavasal. For today, even a die hard enthusiast will return back with a negative feeling from a visit to Sittanavaasal – the general opinion is, its not worth the effort ?. What is there? The right question to ask is what was there? But first where is it

Its located at a distance of 58-km from Trichy is Sittanavasal, a site of an ancient Jain monastery – rock cut cave ( pandyan), couple of Jain beds, a rare inscription..and the subject of this post.

Ok ,what was there. I am not going into depth into the history of this place, but just want to showcase what we have lost out. Thanks to Sri Swaminathan and Mr. Mohandoss Ilangovan, read on for the first part of the Sittanavaasal series. Now, i see some of you already googling for information, rest a bit. There is very little on the net about what we are going to see today. Why?

Not many people recognise the name of Sittanavasal. Even fewer look at it as a art location. The minuscule number who claim to know about it, know of it from literary references or form some catchy films tunes. Apart from this not much is known of this amazing treasure trove outside of this small and shrinking band of people. It is after a dying or as of now a dead breed. When the whole world is going ga ga over modern art, its sad that no one cares for this small cave rich with art – 1000 years old. Sadder still is the fact that these stood the test of time for a thousand years, seen innumerable conquests , winds of change sweeping over the plains which they overlook, seen the British come and go, sadly, they have been ruined by the hand of man – to be true the very hands of the men from its own soil in the last 40 years. Yes, what you see is what has been left of these spectacular frescos. The paintings on the pillars of the rock cut cave are two heavenly damsels – we will try and see one of them today.

They must have been the crowning glory of south Indian art,some of the earliest frescos of South India, comparable to the beauties in Ajanta, yet they have been neglected, not just neglected but ravaged.

The amazing ladies of Srigriya have managed to live on despite all the ethnic conflict around them, while these have been destroyed. Maybe we are not worthy of being bequeathed such an inheritance – Not fit to savor these treasures.

I am going to split this post into parts and focus on the main paintings – and today we are going to see just one painting, or rather what is left of the painting.

This is what greets you now. Can you make out. can you make out anything.

Hmm, do you see the scratch marks – yes, the hand of man or rather vandals.

We are left with no authentic pictures even – just been left with a few line drawings of some great men. This rare black and white photograph gives you just an indication of what it used to look like. A couple of line drawings illustrate the great loss.

How did it look before. Catch you breath, if you have seat belts put them on. Here goes, line drawings of these amazing dancing women is what is left for us.

I tried to work some colors to imagine how she would have looked in her prime.

The grace with which she is dancing, her fluid yet confident movement rendered masterfully by the artist – such aesthetically appealing work, such perfection of form is remarkable. The sensuousness of the moment has been brilliantly captured – the slightly pouting lip, the eyes that drown you with an avalanche of emotions, the youthful grace of the maiden.

Sadly, we have allowed it to be destroyed – i thought of using the word lost, but what is lost can be found, but this is dead beyond resurrection. Shame on us.

25 thoughts on “The lost art of Sittanavasal – part 1

  1. moment i saw sittannavasal, i remember a lyrics which says “sittannavaasalin oaviyamae , sindhaikul ooriya kaaviyamae !!)

    wow, what a beauty, this is surely one of the last and lost treasures of art of olden days.

    modern day sculptors (i mean this young generation) write their names and their lover names on the rocks ( u find in beaches, monuments, mountains) without knowing the value of art and love

    good work vijay !!!

  2. What a wonderful post, Vijay. Your description of the dancing lady is beautiful!

    I wish there were more people in India, interested in preserving ancient art.

  3. Sittannavasal is truly a masterpiece vijay..
    our people sadly dont know the value of these artworks..defacing any such art or sculpture comes very easily to our youngsters.shame on us.
    You must also post on the beautiful fresco which has jain monks picking lotus flowers from a pond and the various creatures(fishes,swans, elephants etc) depicted as living in/near the pond.

  4. கலை உணர்வற்ற மூடர்களின் கருணையின்மையால் பெரும்பாலான ஓவியங்கள் சிதைந்து அழிந்துவிடட் போதிலும்,

    வருத்தப் படவேண்டிய செய்தி


  5. the features look suspiciously Caucasian, add to that, your Blonde Colouring of her hair, Indian women were the most beautiful, Then , Now and forever.

  6. விஜய்,
    இந்த ஓவியத்தைப் பற்றி எழுதி மின்னுலகத்தில் முதன்முதலாக வெளியிட்டமைக்கு நன்றி!

    சமணர்கள் சிற்பக் கலைக்கும் ஓவியத்திற்கும் மிகச் சிறந்த சேவை செய்திருக்கிறார்கள் என்பதற்கு தமிழகத்தில் சித்தன்னவாசல் என்றால், கர்நாடகத்தில் இந்திரகிரி மற்றும் சந்திரகிரி (சரவணபெலகுலா) அருகில் உள்ள ஓவியக்கலைகளே சாட்சி. நல்லகாலம் – கர்நாடகத்தில் சைவம் ஆதிதொட்டே சமணர்களுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தார்களென்றாலும் கலைகளை அப்படியே பாதுகாத்தனர். இன்னமும் அங்கு சமணர்களின் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு ஓவியங்களைக் காணலாம். ஒரு ஓவியம் என்னைக் கவர்ந்தது – அந்தக் காலகட்டத்தில் பெண்கல்விக்கு எத்தனை முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்கள் என்பது. இரண்டு பெண்மணிகள் தலையில் முக்காடிட்டு அமர்ந்து ஆச்சாரியரிடம் ஸ்ரமணம் செய்யும் காட்சி.(ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு)

    சித்தன்னவாசல் முற்கால பாண்டியர்கள் காலமல்லவா.. இவைகளைப் பற்றி இன்னமும் ஆராய்ச்சி செய்யவேண்டும். நிறைய தகவல் கிடைக்கும் என நம்புகிறேன்

    அமளிகள் அதிகம் நடைபெறும் ஸ்ரீலங்காவில் கூட ஓவியங்கள் அழகாகப் பாதுகாக்கப்படுவதைக் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். தமிழ்நாட்டில் அந்த நிலை இல்லாதது குறித்து வருத்தம் ஏற்படத்தான் செய்கிறது. சுதந்திரம் வந்த நாளிலிருந்தே அரசியல் மட்டுமே தமிழ்நாட்டில் பிரமாதமாகப் பேசப்பட்டு காலத்தைக் கடத்தியாகிவிட்டது. கோவில் பொக்கிஷம் எல்லாம் எப்போதோ காணாமல் போய்விட்டன. அழகான சிலைகளெல்லாம் மேற்கத்திய ரசிகர்களுக்கு ஏராளமான அளவில் கடத்தப்பட்டு விற்பனை செயவதை எல்லோருமே அறிவார்கள்தான். இந்த லட்சணத்தில் இவர்கள் சித்தன்னவாசலின் தூண்களையாவது விட்டுவைத்தார்களே என்று சந்தோஷப்படுவோமாக..

    பி.கு: அந்தப் படங்களுக்கு நீங்கள் வண்ணம் கொடுத்து வரைந்திருப்பது நன்றாக வந்திருக்கிறது.

  7. Vijay. It’s just awesome. Your portrayal about the dancing lady is stunning and sexy! I can fortune a good outlook in movie also (Like Manirathnam ).

  8. good one vj, unfortunately anything from South is rejected….see how Ajanta paintings has been preserved and protected… Dhivakar wrote…contribution of Jain’s towards art is splendid…thanks for bringing it to notice

  9. hi mani – thanks. We got to educate people to respect and appreciate art.

    hi vamsee, True. We got to develop this among our kids. They are the future, but will these treasures sustain till then is the question!!

    hi pari, Immdly – we have to develop awareness. pressurise governments to allocate and then spend the funds to preserve / protect these beauties.

    thanks sri. little bit of manual coloring and then lot of experimenting with the pc..

    sure mouli, thats why this is part 1. will feature them all in the coming weeks.

    nandri theni sir,

    navin – beauty lies in the eyes of the beholder i guess!!

    thanks dhivakar sir, will try and find out more.

    Abhi – all praise to the artist who drew her !!

    Hi nirmala – Ajantha hasnt fared too well either, just that the sheer volume of works there allowed some to escape. will post that as well

    tks everyone


  10. Sad Vj. I did not understand when you said that you will cry on seeing the post. I choked on seeing the neglect. It is really sad.

  11. நல்ல பதிவு.

    நானும் சித்தன்னவாசல் மூன்றுமுறை சென்று இருக்கிறேன். குகைகள், கற்படுக்கைகள், ஓவியங்கள் என்று பார்க்கத்தான் நாம் சித்தன்னவாசல் பற்றி கேள்விப்பட்டு இருப்போம். இவற்றை எல்லாம்தவிர இன்னொரு பிரபலமில்லாத விசயமும் இவ்விடத்திற்கு உண்டு. நான் இரண்டாவது தனியாக சென்றது அதற்காகத்தான்.

    வெறும் இருபது ரூபாய் பணத்துடன் கிளம்பினேன். சமணர் படுக்கையின் காவலர், அங்கு கடை வைத்திருக்கும் பெண், ஐஸ்காரர், ஓவியங்களை விளக்கிச் சொல்வபர் யாரைக் கேட்டும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. ஒருநாள் முழுக்க மதிய உணவில்லாமல் அழைந்து, திரும்பும் வழியில் இரண்டு ரூபாய் பஸ்ஸிற்கு போதாமல், ஐந்து கிலோமீட்டர் நடந்து வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.

    பொதுவாக தேச எல்லை வரைபடங்கள் தயாரிக்கப்படும்போது, அசையா பொருளகளான மலை, கடல் போன்றவற்றைத்தான் உபயோகப்படுத்துவார்கள். எஸ்.ராமகிருஷ்ணணின் தேசாந்திரி புத்தகத்தில் கூட, இந்திய தேசிய வரைபடம் வரையும் பணி, சென்னை பரங்கிமலையில் தொடங்கப்பட்டதாகவும், அதன் நினைவாக ஒரு கல் இருப்பதாகவும் கூறியிருப்பார்.

    அதே இந்திய வரைபடம் வரைய உதவிய சித்தன்னவாசல் மலையிலும் ஒரு கல் உண்டு. அதைதேடித்தான் இரண்டாம் முறை சென்றேன். இதுவரை அது சரியான தகவலா என்றுகூட எனக்குத் தெரியாது. இருந்தும் இன்னும் தேடுவேன்!


  12. hi vairam,

    Good question. Sittanavasal is a true jaina cave, infact it has an inscription which states that the Pandya king renovated this cave! So one line of argument could be that this was later addition. But the other motiff ( yet to feature them) – the one mentioned by Mouli is a true Jain subject and hence all could be taken as Jaina art. Guess we got to search more.


  13. சித்தன்னவாசல் ஓவியம் எப்படி இருந்திருக்கணும் என நீங்கள் வரைந்திருப்பது மிக அழகாய் வந்துள்ளது. அஜந்தாவும் கிட்டத் தட்டச் சீரழிந்து விட்டது. திருக்குற்றாலம் சித்திரசபை நடராஜரின் மேலே பல கீறல்கள், எழுத்துக்கள், மக்கள் தங்கள் பெயரைப் பொறித்து அழகு பார்க்கும் இடமாக ஆக்கிக் கொண்டுள்ளனர். 64 திருவிளையாடல்களும் வரைந்துள்ளனர். ஆனால் காணக் கிடைப்பதோ?? நமக்கு நம் கலையின் பாரம்பரியமே தெரியவில்லை. அதையும் அரசியலாக்கிக் கொண்டு உள்ளதையும் அழிக்கின்றோம். திவாகர் சொல்வது போல் கர்நாடகாவில் கலைச் செல்வங்கள் கவனமாய்ப் பாதுகாக்கப் படுகின்றன.

  14. hey i’ve been there. (travelled some 200 kms just to visit this place. and it was totally worth it) the place has jain rock beds on a nearby hillock, a beautiful pond and lots of peacocks..its quite close to viralimalai, famed for its peacocks. and this awesome guide showed us leaves used for the natural dyes . but ure not allowed to take pictures 🙁

  15. actually sittanavasal was not known by me before my university took me to the place for my evs field study……… when v reached the place we were astonished to see that r govt undertook and made the place clean and tidy for the tourists to come and at the sight of those paintings all our mouth were wide open since it was done by the plant pigments they got in and around the place…….!!!!!
    thanks to you since your info helped me to submit my project report since we weren’t allowed to take pics of those paintings [:)]

  16. அருமை. சித்தன்ன வாசல் சென்று வந்தது போல் உள்ளது. இவ்வார விடுமுறையில் நிச்சயம் சென்று விட்டு வருவேன். பகிர்வுக்கு நன்றி.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *